การขายกระเป๋าของ Louis Vuitton

  ผู้ขายกระเป๋าคือ Louis Vuitton !!
  เราขอกล่าวถึงการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าและการจดทะเบียนแบบสักหน่อย ทั้งการสร้างสรรค์เส้นลายเส้นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวสูง ซึ่งไม่สามารถลอกเลียนแบบได้ และดีไซน์ที่โดเด่นของกระเป๋าเดินทางโดยเฉพาะการออกแบบ คงจะไม่เกินไปถ้าพูดถึงว่า มีวิวัฒนาการต่อเนื่องกันมาเพื่อที่จะขายกระเป๋าให้ลูกค้าเกิดความพึงพอใจสูงสุดนั่นเอง
  สินค้าอันดับแรกคือ Grey สินค้าที่ทำด้วยมือของหลุยส์ วิตตอง ยุคแรก ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในปี 1854 ด้วยความที่สามารถวางซ้อนกันได้ จึงเป็นแบบที่ได้รับความนิยมสูงมาก Grey Trianon Canvas กระเป๋าซึ่งทำจากผ้าใบ (Canvas) สีเมากันน้ำคือจุดเริ่มต้น เนื่องจากรูปแบบ ในปี 1872 จึงพัฒนาลวดลายเป็นแบบ 2 ชั้น (Total Layer) เป็นลายขวางสีแดงกับสีเบจ ต่อมา 4 ปีให้หลัง ในปี 1876 ก็ได้เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลกับสีเบจแต่ถึงกระนั้นของเลียนแบบก็ยังไล่ตามทัน
  ต่อมาในปี 1888 Louis Vuitton เปิดตัว Toile Damier และได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้ ดูเหมือนจะเป็นการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่เกี่ยวกับลวดลายครั้งแรกในโลก ลวดลายลูกเต๋าที่ Louis Vuitton จดทะเบียนการค้าไว้แล้วนั้น ว่ากันว่ามีของเลียนแบบออกมาทันทีเหมือนกัน เพราะลวดลายไม่ได้มีความซับซ้อนอะไรมากนัก
  และในที่สุดในปี 1896 จอร์จ วิตตอง (George Vuitton) ทายาทรุ่นที่ 2 ก็ไดเปิดตัว Monogram Canvas ซึ่งเป็นลวดลายที่ประกอบด้วยตัวอักษร L V ดาว แลดอกไม้ แน่นอน ได้มีการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้วเช่นกัน
  นอกจากนี้ ช่วงเวลาเดียวกับที่เปิดตัว Monogram Canvas ก็ได้อนุมัติ Damier Canvas ออกมา หลังจากนั้น 100 ปี ในปี 1996 ได้จำทำของที่ระลึกครบรอบ 100 ปีตระกูล Damier และเปิดตัวใหม่ในฐานะกลุ่มสินค้าพื้นฐานในปี 1998

  จากอดีตซึ่งเริ่มต้นจากพื้นที่สีเทาแบบเรียบง่าย จนวิวัฒนาการมาเป็น Monogram Canvas ที่มีรูปแบบเฉพาะตัวและซับซ้อน ได้มีการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อมาเรื่อยๆเหมือนกับวิวัฒนาการของการของป้องกันการปลอมแปลงเงินตราของแต่ละประเทศ ในทฤษฎีเงินตราของ Louis Vuitton เป็นที่รู้กันว่า Louis Vuitton ก็เป็นเงินตราประเภทหนึ่ง
  ประวัติศาสตร์การต่อสู้กับของเลียนแบบตามที่กล่าวมาข้างต้นมีเผยแพร่ให้เห็นในหลายๆแหล่ง เช่น ในเว็บไซต์และบทความพิเศษของ Louis Vuitton หรือนิตยสารเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าแบรนด์เนมมือสองการเผยแพร่ประวัติศาสตร์การต่อสู้กับสินค้าเลียนแบบก็ถือเป็นเทคนิคที่ใช้กำจัดของเลียนแบบรูปหนึ่งเหมือนกัน
  ถ้าอยากจะดูสินค้า Louis Vuitton ของจริงที่ผลิตขึ้นในสมัยก่อนแนะนำให้ไปที่ร้าน ยกตัวอย่าง ร้าน Louis Vuitton Matsuya Ginza บริเวณที่พักบันไดซึ่งเชื่อมระหว่างชั้น 1 กับชั้น 2 (ร้านมี 2 ชั้น) มีหีบโบราณตั้งตกแต่งไว้หลายใบ บริเวณด้านล่างขวาของกลุ่มหีบโบราณที่ตั้งแสดงอยู่มีหีบของ Damier ตั้งอยู่ผู้เขียนอยากให้สังเกตตัวอักษรในตารางของลายลูกเต๋าซึ่งเขียนว่า “L.VUITTON MARQUE DEPOSÉE”
  แต่ในปัจจุบันในตารางของลาย Damier จะเขียนว่า “LOUIS VUITTON PARIS” ถ้าดูเปรียบเทียบกันน่าจะรู้สึกได้ถึงช่องว่างของ Damier ซึ่งห่างหายไปจากวงการนานถึง 100 ปี กว่าจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง
    เมื่อใดที่ความสามารถในการดูแลชื่อเสียงของแบรนด์หย่อนยานลง แน่นอน ชื่อเสียงของแบรนด์ก็จะถูกรบกวนจากปัจจัยรอบข้างได้ง่ายขึ้นทำให้การขายกระเป๋าไม่ง่ายเหมือนก่อน  สำหรับการควบคุมนี้ Chanel เคยแนะนำไว้ในหนังสือ “Brand teikoku no sugao LVMH Moët Hennessy • Louis Vuitton” เล่มก่อนหน้านี้ กรณีของ Chanel อยู่มากมาย Chanel ต้องการให้สินค้าเหล่านี้เปลี่ยนชื่อทั้งหมด และจะฟ้องร้องในกรณีที่ไม่ยอมทำตามแต่โดยดี
  ในบรรดาเรื่อง Chanel ฟ้องร้องไป รู้สึกว่าคดี Snack Chanel ซึ่งเกิดขึ้นที่เมืองมัตสึโดะ จังหวะชิบะ จะเป็นคดีที่คนส่วนใหญ่รู้จักกันดีเพราะเรื่องดำเนินไปจนถึงศาลสูงสุด ผลสุดท้ายฝ่ายที่ชนะก็คือ Chanel การตัดสินของศาลสูงสุดเด็ดขาดมาก และยังคงมีผลมาจนถึงรุ่นหลังๆต่อจากนั้นด้วย
  เหตุผลที่แต่ละประเทศต้องจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าด้วยเป็นเพราะญี่ปุ่นเองก็ได้สิทธิ์ในเครื่องหมายการค้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จึงถือเป็นการผูกขาดเอกสิทธิ์
  อนึ่ง มาตรการห้ามออกใบอนุญาต (License) ก็ช่วยขจัดปัญหาของเลียนแบบด้วยเช่นกัน เนื่องจากองค์ความรู้ (โนว์ฮาว) จะไม่รั่วไหลออกไปภายนอก เป็นการป้องกันไม่ให้เกิดของเลียนแบบที่เสมือนของจริง